Medemens
Medemens,
jij of u, bent aangekomen op mijn blog. Gefeliciteerd! Je hebt perongelijk een vertyping gemaakt op Google en je bent bij mij gekomen! Halleluja! Dankbaarheid!
Althans, het niet zondag is,
Liiefs
MiieJ
U kunt geen kant meer op
"Zaterdagavond, u kunt geen kant meer op. Zappen is zinloos. Dit is.... "
Het welbekende citaat waarmee Kopspijkers of later "Spijkers met koppen" elke zaterdagavond opende. Nou is het weer zo'n heerlijke zaterdagavond vol met nostalgie. Vroeger, (Hoogeveen vroeger), plaatsten broerlief, ik en de rest van het gezin Drenth zich op de bank, om een uur of anderhalf, ons te vermaken met satiren over het nieuws. Heerlijk. Niet té seksistisch, niet te grof, maar gewoon leuk. Tijdens de quiz moesten kandidaten met elk goed antwoord de spijker op de kop slaan (met een hamer). Uiteindelijk, in de finale, werd er een moker gebruikt en de prijs was een hamerset. Fantastisch. Hoe bedenk je he?
Nadat Jack Spijkerman richting Talpa ging, ging het programma daar door. Helaas met minder succes, maar idee blijft geniaal. Spijker slaan komt vaker terug. Zo heb ik het een aantal keer moeten organiseren op de camping in de Achterhoek. Misschein geeft het idee dat je, als je een goed antwoord heb gegeven, je 'meer' adrenaline waardoor je harder slaat? Of juist mis slaat door de zenuwen? Hoe dan ook; het is een dood eenvoudig en simpel spel wat, naar mijn mening, weer moet worden geherintroduceerd.
Dit idee wordt vooral aangewakkerd door de huidige zaterdagavond invulling. Nou heb ik ook weinig tv gekeken de afgelopen zaterdagavonden, maar vandaag was er weer zo'n avond bij. Eindelijk. Helaas was er geen avondvullend programma die voor mijn leeftijd was bestemd. Geen leuke satrische, niet al te grove en sekstische caberetprogramma. Geen goede speelfilm, met minstens 1 of 2 oscars. Geen goede documentaire die mij iets nieuws leert.
Nee, het SBS6 gehalte is hoog. Slechte (animatie/Amerikaanse) films, geen documentaires, mits het over de Eurocrisis gaat. Paul de Leeuw die denkt dat hij leuk is met zijn grove jokes en acts. Vreselijke tiener talentenjachten die compleet zijn uitgemolken en waarbij alle ''Sterren" de revu zijn gepasseerd. Inclusief de B en C rangs.
Nee vandaag is de avond, dat min chocoladeletter na 11 maanden en 3 weken, soldaat wordt gemaakt. Ik kan geen kant meer op. Zappen is zinloos.
Liefs,
B.I.G. Hol
Beginnend, Intellectueel Genootschap Hol. Althans, zo is het nog even, algauw, na de erkenning van de vereniging(en) zal de naam worden omgedoopt tot Algemeen Gerespecteerd Dispuut Hol.
Dit dispuut wordt gekenmerkt door intellectuele alleswetende personen. Gerelateerd aan de Grot-theorie van Plato, zijn de Holbewoners de mensen die de schaduwen op de muur projecteren voor de gevangenen. De mannelijke Holbewoners worden verder herkend aan hun gezichtsbeharing. Überhoofdholbewoner K. wordt namelijk vaak gezien met een blonde dos (poolbeer) en donshaar op de wangen en kin. Overige namen voor holbewoners, want die kunnen we ook in categorieën indelen, die 'beren' heten. Beren slapen in een hol tijdens de winter, vandaar de 'Beer'. Überhoofdholbewoner K. wordt vaak ook aangezien als knuffelbeer, mede door zijn kleine zwarte oogjes.
De Holbewoners zijn graag aanwezig. Zelfs in de HOLst van de nacht zijn ze te vinden in het warme nestelhol van de kroeg en uitgaansleven in Maastricht en omstreken. Verder zijn Holbewoners vaak samen in aanwezigheid in hun hand een glas alcoHOLische comsumptie, goudkleurig of iets dergelijks; als het maar vloeit (in overvloed).
Uiteraard wordt je niet zomaar een Holbewoner en mag je de naam Beer dragen. Zeer zeker niet; net als bij elk ander gerespecteerd dispuut moet men Anaal-tijd lopen. Tijdens de Anaal-tijd wordt het mogelijk toekomstig lid verwacht altijd een HOLster bijzich te dragen en de sport hollen graag uit te oefenen. Ook in het holst van de nacht. Deze sport wordt doorgezet en beoefend ook na de Anaal-tijd door de leden. Hun strakke leven moeten wel strak blijven en de lichamen moeten niet te hol worden. Evenals de inhoud van hun hoofden en daarom zijn ze ook vaak in de UB te vinden (het studiehol); het IQ moet wel op peil worden gehouden, niet waar? Naast hollen, is er een andere intellectuele sport (aangezien 'hollen' niet bijster intellectueel is en elke leek het kan): Golf. Dit heeft puur te maken met het Hole-in-one principe, wat door elk Anaal-tijd-lid moet worden geslagen.
Naast deze typerende kenmerken, zijn er uiteraard typerende liederen die het dispuut Hol waardig zijn. Hier volgt een opsomming (ook deze worden verwacht te kunnen meezingen)
- Hole in the head - Sugababes (het kater lied)
- Hollaback girl - Gwen Stefani
- Holledeer - Jeugd van Tegenwoordig
- Super massive Black Hole - Muse
Verder is een deelname aan het programma Holland Got Talent verplicht.
Holy shit! Zul je denken! Nou, de Holy Grail is inderdaad de meest favoriete film van het dispuut Hol. Halleluja ! En de Killer Rabbit is een geliefd idool van het dispuut. Konijnen leven namelijk ook in een hol. Een whole lot of love is in grote mate aanwezig binnen het dispuut. Als een dispuutsgenoot weggaat (de grot uit) heet dat 'uitpoepen'. Je komt uit het gat maar zult nooit volledig verlost worden van het dispuut Hol. De Holbewoners zullen je beste vrienden zijn voor de rest van je leven. Samen ga je met het lustrum op een reis naar Hollywood. Deze zal een gat in je hand slaan en zorg maar dat je niet hebt, maar een goede Holbewoner zou het niet hebben. Onze erelid (die een Anaal-tijd-loper hoort te bezoeken) is J.W. Holleeder. Overige leden zijn Holle Bolle Gijs en Vrouw Holle. "Bier Hier" is dan ook een leuze van het dispuut.
Wat verder bijzonder is van de Holbewoners, is het land: HOLland. "Wir sind die Holländer! Und wir kommen mit sin allen!" Uiteraard wil ik niet de Holbewoners het label 'rascistisch' geven, maar een grote merendeel van de Holbewoners zijn HOLlands.Vandaar ook de vaderliefde voor Holland.De Holbewoners hebben dan ook een voorkeur voor de Limburgse heuvels, waar de grotten (slash: hollen) in overvloed zijn.
Wilt u ons dispuut joinen? Dan zult u moeten afdalen in de grotten om deze Holbewoners mogen te willen ontmoeten.
Wordt u uitgenodigd voor Anaal-tijd? Dan krijgt u Überhoofdholbewoner alias knuffelbeer K. aan de lijn op 1 januari (na 12u) "Wil jij ook in mijn holletje?"
Na het lezen van deze blog, kruip je maar lekker in je holletje (ga slapen) en "Waarom zou je hollen? De wereld draait toch al om jou!"
Systeem/probleem
Soms vraag ik me nog wel eens af waarom ik deze blog nog heb, aangezien mijn laatste blog behoorlijk is 'vermaand'. Toch kan ik het niet over mijn hart krijgen om deze site te verwijderen en toch nog af en toe iets terug te lezen. En ja, om dit soort momenten vast te leggen.
Vanochtend was ik bij de Ikea. Ikea (spreekt men in het Zweeds uit als: "aikia") biedt een groot assortiment aan van meubels, die enerzijds handig zijn (of niet) en anderzijds betaalbaar. Niet dat ze allemaal even mooi zijn, maar de accessoires die ze erbij aanbieden, maakt het weer aanzichtelijk.
Niettemin kreeg ik een flashback van vorig jaar. Een jaar geleden ging ik op kamers en daar horen natuurlijk nieuwe meubels bij, incl. een dagje Aikia. En dat deden we dan ook. Het staat me nog scherp bij dat we met een aanhangwagen richting de Ikea door gingen naar Maastricht. Uitladen, in elkaar zetten en weer terug. Heerlijk, met dat warme weer. Maar goed, alles staat, en alles werkt en alles is nog heel. Ondanks de heftige Jaarclub avonden met flessen wijn en andere dingen.
Vroeger riep ik altijd, als ik met vriendin M door de Aikia liep, dat ik de foeilijke, knalgele of roze Rörberg wilde hebben. Uiteindelijk kreeg ik de slaapbank van mijn vorige bewoonsters. Maar vandaag liep ik er toevallig weer tegen aan, de Rörberg, het roze exemplaar. Na enkele minuten er in hebben vertoefd, schopte mijn baarster mij eruit omdat ik zou 'indutten'. Toegegeven, de Rörberg zit fantastisch. De roze klaar maakte mij in een extase waardoor ik ging fantaseren.
Als ik later filosoof ben, wat ik heus zal worden, heb ik minstens 2 stoelen nodig. Deze zal ik opeisen en niemand die er op mag gaan zitten. De eerste stoel, een stoel waarin ik mij belangrijk voel, simpel is, kan draaien, van leer, chique en degelijk. Deze zal ik gebruiken om te peinzen over mijn ideale samenlevingssysteem. Mijn 'systeemstoel' moet dan ook een simpel systeem hebben, net als mijn samenleving. Ik ga vanuit hier mijn ideale samenleving bedenken en peinzen en overpeinzen en overpeinzen en overpeinzen... Deze stoel staat óf in mijn donkerrode bibliotheek, vol met boeken van Nietzsche, Weber en Kant. De vloer hoort donker te zijn, het liefst hout in kersenkleur.
Mijn anders stoel wordt een luie stoel a la Rörberg. Deze stoel krijgt de functie als 'probleemstoel'. Niet alleen vanwege de kleur, want die vergt best veel moeite om te worden geaccepteerd, maar omdat ik vanuit hier nadenk over diverse problemen die PLOP in mijn mind op komen. Waar ik deze roze vloek zal plaatsen, weet ik nog niet. Dat hangt af van de grote van mijn huis en mijn inkomen.
Uiteraard houd ik jullie op de hoogte
Misschien is deze fantasie wel nep nog niet
Sfeervol
Altijd leuk: verzoekjes om een blog te schrijven. Al zittend voor de TV, een slecht KRO programma kijkend (omdat het kan(t)), mijn bed is bezaaid met literatuur wat ik allemaal heb gelezen en moet vererken in een paper over Hitlers gewillige beulen. Het Goldhagen-debat. Even een update, deze Cultuurwetenschappelijke student schrijft over Daniel Goldhagen, die beweert dat ELKE NORMALE Duitser bij hefet gedragen aan de Holocaust. Elke normale man/vrouw stond achter de jodenhaat, wat kam door het doorgewinterde antisemitisme wat alleen in Duitsland kon voorkomen en daarom ook alleen daar plaats kon vinden.
Ik doe hier verder geen uitlatingen over, want bij mij reizen nogal een aantal vragen zoals: waar is dat antisemitisme nu dan gebleven? Als het zo diep geworteld in de cultuur was, krijg je het er ook niet zo snel uit, das who ist es gebleben?
Daarnaast wil ik de Holocaust op zijn allerminst niet ontkennen, want het is, na mijn idee, een van de meest verschrikkelijke en meest generatie bepalende gebeurtenissen in de geschiedenis.
Maar goed, ik wil ook geen deprimerende blog schrijven over antisemitisme en Holocaust.
Iets anders, iets fris, iets nieuws... Helaas ben ik niet zo geïnspireerd op dit moment, dus wenk ik me tot de TV, die toch aanstaat. De TV is een afdankertje van mijn ouders, waar ik heel dankbaar om ben. Toen ik halverwege februari weer voor het eerst in Amersfoort kwam, stond het hele huis letterlijk ondersteboven. Ten eerste was binnenkomen al een hele kunst, want ik had geen huissleutel (heel handig) en mijn ouders waren beide abscent. Dus moesten de buren de uitkomst bieden, die er ook niet waren. Na lief lachen en een beetje geluk heb ik toch een huissleutel weten te bemachtigen en kwam mijn grote schok tot mij: een andere vloer, geverfde muren, trap aangetast, leeg..
DIT was mijn oude huis? Goddank is het nog niet af, maar mijn kamer was onherkenbaar. Mijn paarse knusse hok was omgetoverd in een wit strak design ruimte. Mijn meubels waren zwart/wit (nog steeds) maar mijn muren waren ook wit. Wit. Straalwit. Kaarsrecht geverfd, en gordijnen die 10 cm waren krompen. Een eenpersoonbed, waar ik echt aan moest wennen, want de eerste nacht was ik eruit gevallen. De vloer, normaal kurk, was netjes gelegd laminaat. Overal stonden spullen van mijn moeder ("Je bent er toch nooit") maar mijn kamer zou 'beslaapbaar' zijn. Niet dus. Na 3u opruimen, kon ik mijn bed bereiken en mijn broer niet meer.
1 week later was ik jarig. 1 dag later werd ik ziek. Als je NIET ziek bent, wil je ziek zijn zodat je schaamte en schuldloos Tell Sell kan kijken, de hele dag. Je alleen maar kan worden bediend en in bed kan blijven. Nou, als je op jezelf woont, kan dat dus niet. Er is niemand die je soep geeft of je lakens verschoont of de TV aanzet. Er is niemand die je boodschappen doet, of de was of je cavia verschoont. Nee, nee, nee. Je MOET dingen. En dan is de aanwezigheidsplicht ineens een stuk minder praktisch. De Tell Sell reclames kunnen je geen zak schelen.
Maar lieve vriendjes komen wel thee brengen en houden je vast als je het nodig hebt. Ik heb nooit gedacht dat je zo verliefd kon zijn.
Next stop: carnaval bijkomen. Want ook DAT wordt gevierd als je bijna beter bent ;-)
Liefs,
Wat moet je er mee?
Meestal, of eigenlijk, altijd verzin ik de titel van iets wat ik schrijf als allerlaatst. Ikvind het geen fijn idee om je log of tekst ergens al aan vast te pinnen als je aan het schrijven ben. Meestal, of eigenlijk, altijd verander ik van onderwerp tijdens het schrijven van een log. Of krijg ik ineens een goddelijke/geniale inspiratie input waardoor alles anders wordt. Of dat deze keer ook het geval is, zullen we zien.
Ik zette vanochtend de radio aan. Het is vandaag de 11de van de 11de en dat betekent voor de ene helft van Nederland Sint Maarten (boven de rivieren) en voor de andere helft (onder de rivieren) het begin van Carnaval. Nou heb ik in mijn jongere (echt jongere) jaren wel Carnaval gevierd in de zin van: huilende indiaan die het allemaal maar niets vond en gewoon warmte wou in plaats van in de kou naar de optoch kijken. Of gewoonweg met je plastic zak bij de optocht staan en kijken hoeveel snoep je vangt. Vorig jaar (dus niet mijn jongere jaren) heb ik 2 dagen Carnaval in Oeteldonk gevierd en tsja, toen was het ook vreselijk koud. Maar wel erg leuk.
Dit jaar moet ik er ook maar aan geloven: om 11:11 op de 11de van de 11 stond ik op het Vrijthof. Je ontkomt er niet aan. Ja, het is koud, maar het is kouder geweest. Nee ik had geen zin in bier (ik drink het sowieso niet) en ja het was wel gezellig, hetzij ik nog mijn taak voor vanmiddag niet af had en dus na een half uur weer af moest druipen. Excuses. In maart haal ik het allemaal driedubbel zo hard in.
Sint Maarten was in Hoogeveen een hele happening. Tot half 9 mocht je de deuren langs. Liedjes zingen, snoep en manderijnen verzamelen. Op een of andere manier kon mijn broer altijd meer ophalen dan ik. De bakker 2 straten verder op deelde speculaaspoppen uit en het was dan ook de uitdaging om daar 2x langs te gaan "zonder herkent te worden". Je ging dus zingen met een hogere stem, hopend op een 2de speculaaspop. Ik kan me niet herinneren dat het me is gelukt, maar misschien zijn er andere verhalen.
Terugkomend op de radio die ik vanochtend aanzette. De radio die ik van mijn vader heb gekregen en die hij nog heeft gebruikt in zijn studententijd. Het is mij dierbaar. Behalve het bericht wat er vandaag werd gepost: "Op Utrecht CS staat en grote trampoline om aandacht te vragen voor het urine verlies onder vrouwen". Excuses, wat? Urineverlies onder vrouwen? Moeten we hier ook nog een issue van maken? Start een magazine, zou ik zeggen. Wijdt er een tvprogramma aan, laat BN'ers hun verhaal over urineverlies vertellen, start een inzamelingsactie, ga protesteren op het Hof, eis salarisverhoging voor de vrouwen die verhinderd zijn te werken door hun urineverlies. Bitte sehr: moeten we hier ook nog bij stilstaan? Zijn er geen belangrijkere dingen in het leven dan urineverlies bij vrouwen? Moet ik daar een apart gironummer voor oprichten? Met kerst een minuutje extra stil zijn? Waarom moet heel Nederland er op attent worden gemaakt dat vrouwen urineverlies hebben? Wat is het punt? De vrouwen zelf komen er wel achter als ze het krijgen. In de winkels zijn er 'speciale verbandjes' voor verkrijgbaar (iets wat de woordvoerster van de actie berichtte op de radio) en over een paar jaar is het geen taboe meer. Kijk maar naar menstruatie: hoeveel maandverbandreclames kun jij tellen in 1 reclameblok?
Oke, ik ben het er mee eens dat we niet overal bij stil moeten staan. Ik kan niet leven als ik moet denken aan alle zielige kindjes in Afrika. Betekent dat ik dan ook nog eens onder een brug moet liggen, in een doos, denkend aan Afrika en alle urineverlieslijdende vrouwen? Men moet zich eens bewust worden van het feit wat ECHT belangrijk is in het leven. Klagen over urineverlies slaat nergens op. Oke, je hebt de aandacht EN DAN? Nee, ik zag ook niet dat Afrika elke dag aandacht nodig heeft. Wie heeft dat eigenlijk bedacht? Wat belangrijk is en wat niet? Als iedereen nou gewoon voor zichzelf bepaald wat belangrijk genoeg is om bij stil te staan in het leven, zonder dat het ons wordt voorgeschoteld, is het veel makkelijker. Namelijk; de dingen die onbelangrijk genoeg zijn in het leven, krijgen geen aandacht en worden vergeten. Zo houdt je de belangrijkste dingen over. Ik ben anti-urineverlies-aandacht.
Straks moeten we ons nog zorgen maken over de urineverlieslijdende vrouwen in Afrika...
Liefs,
Ik stem
